Dag 3, 10 februari 2013

De volgende morgen als we wakker worden, gaan wij direct bij jou kijken. De verpleegsters zijn druk met jou en de ECMO aan de gang. Er gaan steeds van allerlei alarmbellen af maar dit komt doordat de ECMO nog niet optimaal staat afgesteld, wordt ons verteld. De slangen die jou verbinden met de ECMO (canules) en die de avond ervoor zijn geplaatst, zitten eigenlijk nog niet helemaal goed. Later op de dag word je daarom opnieuw een keer geopereerd. Nadat de operatie achter de rug is, lijk je weer wat meer stabiel te worden. De artsen zijn in elk geval tevreden zo. ’s Middags komen opa en oma langs met je mini-oompje. Hij heeft drie mooie tekeningen voor jou gemaakt. Deze hangen we boven jou bedje. Oom Arnoud mag niet bij jou kijken vanwege zijn jonge leeftijd maar zo is hij toch een beetje bij jou. Ik begin vandaag ook met kolven. Eerst wilde ik je de fles gaan geven maar omdat ik zo graag wat voor jou wil doen, ben ik met borstvoeding begonnen. Dat je mijn melk beter verteert dan kunstvoeding en omdat je al je krachten beter kunt besparen om tot rust te komen en te genezen, geeft voor mij de doorslag. Een goede keus want ik ben erg blij dat ik jou toch nog een beetje kan helpen in een voor ons allen zo machteloze situatie. Om de drie uur moet ik kolven, ook ’s nachts. Steeds als ik gekolfd heb en een flesje melk voor jou klaar heb, brengt papa dit naar jou toe, ook al is het midden in de nacht. Ook papa wil zoveel als hij kan voor jou doen en zo heb je elke voeding melk van mij. ‘s  Nachts, als papa jou weer melk brengt, komt hij terug op onze kamer met minder goed nieuws. De hele nacht zijn de verpleegsters bezig geweest jou stabiel te krijgen. De tranen schieten mij in de ogen en ik sprint in pyjama direct naar jou toe.