1 jaar, een gedenkwaardige verjaardag

Het is 8 februari. Vandaag zal een ‘leuke’ dag worden, neem ik mij voor. Natuurlijk mis ik je hevig maar ik heb me voorgenomen dat vandaag het verdriet niet de overhand mag nemen. Ik heb mijn dag al uitgestippeld. Ik ga eerst naar jouw grafje toe waar ik verse bloemen zal neerzetten, je verjaardagskaart en … [Lees meer…]

Een jaar voorbij…

8 februari nadert. Vorig jaar om deze tijd liep ik met een dikke buik. Ik weet het nog goed. Stond onder extra controle want jij was een kleine meid. Gezond maar klein, dachten we toen nog. Al die extra echo’s, waarin jij plakje voor plakje werd nagekeken, gemeten of je gegroeid was… Achteraf gezien mocht … [Lees meer…]

Bezig zijn met jou, een goede therapie

Nog steeds zit ik thuis. Mijn verlof kruipt langzaam aan voorbij. Ik probeer mijn tijd te doden met het zoeken naar antwoorden op het internet. Om niet tegen de muren op te vliegen van onzekerheid start ik ook met het maken van een herinneringsboek en herinneringsbox. Ik moet met jou bezig blijven, merk ik. Zo hoef ik … [Lees meer…]

De zoektocht gaat door…

Ik zit nog steeds thuis met een zee van tijd… Stoppen doe  ik niet en mijn zoektocht naar antwoorden op internet blijft onverminderd doorgaan. Ik zoek op genetica, DNA, erfelijkheid en vind allerlei artikelen over de mogelijke erfelijkheid van ACD en het risico op nog een kindje met dezelfde aandoening. Soms bevliegt een gevoel van angst … [Lees meer…]

Het gemis van een gezinnetje

Het gemis is groot, deze tijd had in het teken moeten staan van babygehuil, flesjes geven en poepluiers verschonen. In plaats daarvan is het stil in huis. Lijkt het ‘gewone’ leven door te gaan.Dat van ons staat stil. De babykamer die nog steeds leeg is, alle ongebruikte babyspullen die nog steeds in huis staan. Ik … [Lees meer…]